Na czym polega biopsja jader

Biopsja jąder to badanie wykonywane w celu diagnostycznym (upewnieniu się co do kwestii niepłodności mężczyzny) lub terapeutycznym (pobraniu plemników do zapłodnienia sztucznego – in vitro). Zabieg w sam sobie jest bezpieczny dla pacjenta, a ryzyko powikłań jest raczej niewielkie.

program księgowy optimaProgram Księgowy Optima. Rozwiązania dla biur rachunkowych


Badanie wykonuje się w momencie, gdy wcześniej dwa razy stwierdzono brak plemników w spermie mężczyzny (tzw. azoospermia). Przed zabiegiem konieczne jest przeprowadzenie podstawowych badań krwi oraz konsultacja z lekarzem anestezjologiem. Sama biopsja trwa krótko – do pół godziny. Jest to jednak badanie dość bolesne, dlatego przeprowadza się ją w znieczuleniu miejscowym, a rzadziej nawet ogólnym. Po ustąpieniu znieczulenia ból jednak nieco powraca. Czasem pacjentom zalecana jest także hospitalizacja, zlecana w celu profilaktycznym (kontroli jego stanu zdrowia i dawkowania leków przeciwbólowych).
Wyróżnia się kilka rodzajów biopsji jąder. PESA polega na poborze nasienia z kanalików najądrza przy pomocy igły. Podczas MESY nadcina się przewód najądrza w celu poboru płynu, który zawiera plemniki. TESE to zabieg pobrania wycinka z jądra w celu pobrania z niego plemników. Natomiast TESA polega na nakłuciu przez skórę jądra w celu pobrania z niego rozmazu. Ten z kolei dzielony jest na dwie części – jedna przeznaczona jest do badania, a z drugiej uzyskuje się plemniki.
Istnieje kilka przeciwwskazań do wykonywania u mężczyzny biopsji jąder. W sytuacji, gdy w ejakulacie znajdują się nawet śladowe ilości plemników jej przeprowadzenie nie jest konieczne. Nawet bowiem niewielkie ilości męskich komórek rozrodczych dają szansę na zapłodnienie (dzięki metodzie ICSI). Przeciwwskazanie stanowi również występowanie mężczyzny tzw. wytrysku wstecznego. Wówczas stosuje się plemniki pochodzące z moczu. Próbek nie pobiera się także wtedy, gdy nie ma możliwości zamrożenia plemników, a następnie wykorzystania ich w ICSI.